Herşey bitti dediğimiz noktalar olmuştur hayatlarımızda...
Artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak dediğimiz...
Hayatı suçladığımız,sevdiklerimizi suçladığımız ve en son kendimizi suçladığımız...
Bir suçlu bulmak en kolayıdır çünkü herşeyi açıklayabilmek,tüm cevaplara geçici de olsa birer çözüm bulabilmektir.Bir duygu ne olursa olsun çıkmak ister ya içimizden,bunlar da suçluluğumuzun suçlularıdır aslında.
Peki suç mu daha kötüdür suçlu mu? Suçlu suçun önüne geçerse suçluluk duyulur mu?Ya da suçlunun suçun farkına vardığında duyduğu suçluluğun gücü affedilmeye yeter mi?
Bitti sanılan yer yeni bir başlangıç olabilir mi bir anda?
Öyleyse suça esir olmak başkadır suçluluğa esir olmak başka...
Belki de insanın hayata asılmasını sağlayan ve beklemediği bir anda her şeyi eskisinden bile iyi hale getiriveren hep o içimizde susturduğumuz suçluluktur...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder